Vier weken geleden, vier weken niet gerookt, dik 1000 peuken gelaten voor wat het is, 250 euro bespaard! Pfff Wie had dat ooit gedacht en verwacht?!!
Ik in ieder geval niet, ik was nog nooit langer dan 24 uur gestopt in de afgelopen 18 jaar had ik het nooit langer dan 24 uur kunnen breken met mijn 'maatje'. Maar nu is het me al gelukt, al dik vier weken, ik zal de uren maar niet uitrekenen. En op zich gaat het goed, ik voel me beter, mijn reuk is beter en het voelt goed om ‘niet te hoeven roken.
Maar toch is de keerzijde voor mij ook nog dagelijks voelbaar, de geestelijke drang naar die sigaret is er nog dagelijks, en niet heel de dag, maar de momenten zijn er nog best veel. En daar baal ik af en toe van, want ik ben soms bang, dat ik terugval. Maar ik ben ook bang dat het ‘gemis’ blijft. Maar ik besef me ook heel goed dat nu weer ‘een sigaret’ opsteken geen optie is, ik weet van mezelf dat ik dan toch weer wil gaan stoppen. Daarnaast zitten er geen voordelen aan het roken voor mij, ik observeer regelmatig rokers, vooral als mijn geest er eentje wil. Ik kom dan iedere keer weer tot de conclusie dat roken je echt niet mooier maakt, het ziet er zielig uit, iets of wat gestrest, de rookpluimen in het gezicht en de gerimpelde lippen om de sigaret… Nee mooi en sexy??? Dat is roken al lang niet meer, ik knap ook behoorlijk af als ik goed kijk naar mijn rokende medemens (ik heb dan juist geen trek meer in een sigaret!)
En dan zijn er van die momenten, van die gelegenheden, die komen en waarbij de sigaret nog niet uit het denkbeeld is verdwenen. Ik denk dat dit komt doordat ik bij deze momenten en speciale gelegenheden mezelf alleen maar herinner als rokend persoon. Om een voorbeeld te noemen: Koninginnedag: We gaan altijd naar hartje A’dam, lekker struinen over de straten een biertje drinken. Dit jaar wilde ik in eerst niet gaan, een van de redes was: ik kan dan niet roken, het zal dan heus niet gezellig zijn, of wat als ik te veel drink en ik wil roken? Nee ik blijf liever thuis! Maar uiteindelijk zijn we toch gegaan! En owh wat heb ik het naar mijn zin gehad, wat hebben we gelachen en wat smaakte de biertjes goed (ook zonder sigaret ;)). Aan het begin van de dag was ik wel wat nukkig, want ik dacht nog veel aan die sigaret en dan rookt natuurlijk opeens iedereen om je! Maar al snel sloeg de bui om en heb ik genoten zonder die sigaret! En de rokende medemens? Ik vond ze wederom zielig, en alles behalve mooi en sexy.
Ik heb ook het idee dat nu het begin is gekomen om momenten en herinneringen te gaan maken van mezelf ‘zonder die sigaret’. De afgelopen 18 jaar was alles met die sigaret en nu moet alles zonder en dat zal denk ik nog vaak wat onwennig zijn! Maar ik hoop dat de ‘momenten minder worden’.
Want om eerlijk te zijn; nog steeds vind ik het moeilijk! En ik ben kei kei kei trots op mezelf, en die vier weken gooi ik echt niet zomaar over de boeg. Maar ik vind het ook nog steeds verdomd moeilijk en ‘mijn ex’ laat me nog steeds niet met rust en ik hoop dat er een dag komt dat hij mij vergeet. Ik besef me dat stoppen met roken (vooral voor mij) niet even zomaar ‘doen’ is maar voor mij echt wel veel moeite kost (maar ik geef niet op!!!!!)
Een fijne en vooral gezonde rookloze week allen!!!!!